" وظيفه هنرها توصيف  موارد خاصي از واقعيت نيست بلکه نشان دادن امور مطلق و کلي اي است که در پشت اين موارد خاص و جزئي قرار دارند . به عنوان مثال يک نقاشي زني خاص و فرزندش را به عنوان شمايل حضرت مريم و عيسي مسيح نشان مي دهد اما براي اينکه اين تصوير به مثابه هنري والا تلقي شود بايد نشان دهنده چيزي از جوهر عشق مادري باشد . تابلوهاي نقاشي بسياري از حضرت مريم و کودک وجود دارد اما تنها هنرمندان بزرگ تصويري مي آفرينند که به نظر مي رسد عامل ملکوتي موجود در عطوفت مادرانه را ترسيم مي کنند. به عبارتي آنچه در يک پرده نقاشي عالي مطرح است ايده يا تصوري است که تنها در يک مورد به خصوص (در اينجا عشق مادرانه) تجلي مي يابد و اين مورد خاص را تعالي مي بخشد و از حد صرفا بازنمود آن فراتر مي رود "  .  شوپنهاور