الا يا ايها الساقی ادر کاسا و ناولها

صلاح کار کجا و من خراب کجا

اگر آن ترک شيرازی به دست آرد دل ما را

صبا به لطف بگو آن غزال رعنا را

دل می‌رود ز دستم صاحب دلان خدا را

به ملازمان سلطان که رساند اين دعا را

صوفی بيا که آينه صافيست جام را

ساقيا برخيز و درده جام را

رونق عهد شباب است دگر بستان را

دوش از مسجد سوی ميخانه آمد پير ما

ساقی به نور باده برافروز جام ما

ای فروغ ماه حسن از روی رخشان شما

می‌دمد صبح و کله بست سحاب

گفتم ای سلطان خوبان رحم کن بر اين غريب

ای شاهد قدسی که کشد بند نقابت

خمی که ابروی شوخ تو در کمان انداخت

سينه از آتش دل در غم جانانه بسوخت

ساقيا آمدن عيد مبارک بادت

ای نسيم سحر آرامگه يار کجاست

روزه يک سو شد و عيد آمد و دل‌ها برخاست